Sen Hiç Sevmedin

Çelişkilerle dolu sözlerini,

artık yutmuyorum.

Nihayet anladım,

aklın yolunun bir olduğunu.

Ve bir ben kaldım; aldatılmış

boynu bükük,

Yalnızlığın bağrında.

Ve sen;

Kaldın mı hiç kara kışta

Sobasız, buz gibi soğuk evlerde?.

Ağladın mı geceler boyunca,

gözyaşların buz kesilirken.

Yaşadın mı hiç yetimliği?.

Yaşadın mı hiç Umutsuzluğu?.

Özledin mi hiç bir soğuk,

soba başında eski Anılarını.

Yaşadın mı İhanete uğramanın,

acısını?.

Aradın mı hiç kalbin parcalanırken

uzanan bir dost elini?.

Aradın mı hiç gercek Sevgiyi,

yalnızlığın bağrında?.

Bütün bunları;

Yaşadın mı,hissettin mi?.

Biliyorum; Hayır yaşamadın

hissetmedin,

çünkü sen hiç sevmedin..