Sen Hep Işık Sen Hep Aydınlık Ol

Karanlık aydınlığın üzerine yürüdü

Onu boğmak için

Oysa düşünemedi ki, ışık onu aydınlatacak

Ve karanlık

Kaçacak yer bulamayacak

Köşeye sıkışıp kalacak

Gece hükmünü sürerken

Hiç hesap etmedi

Zamanı gelince, güneş doğacak

Ne kalmış özüne dönmeyen sonunda, yavrucuğum

Söyle bana

Hangi buz suya

Hangi beden toprağa

Hangi ateş küle

Hangi yaşanan maziye dönmedi

Ve hangi hükümdar var ki tarihe gömülmedi

Ne kalıyorsa bu gökkubbede en sonunda

Sen bırakmaya çalış en güzelini

Tatlı dilini, doğru sözünü, güler yüzünü

Bırak en güzelini

Sönmek, karanlık olmak kolaydır

Sen hep ışık, sen hep aydınlık ol

İnanırsan ve ararsan hiç durmadan

Bir gün sen de bulacaksın yüreğinde

O sonsuz ışığın kaynağını

Hiç yorulmadan, hiç bıkmadan

Sen hep ışık, sen hep aydınlık ol yavrucuğum?

Gürsel İleri