Sen Gittin

Sen gittin

Sensizlik kaldı

Ne acayip bir şey bu sensizlik

Biliyor musun?

Hani seninle, el ele dolaştığımız

O yollar, sokaklar

Çok yabancı şimdi bana

Sanki başka bir şehir

Başka bir ülke

Sanki kalmışım gurbette

Sen gittin, başımı eğip te

Sensizlik çok acayip bir şey

Sen gitmeden önce

Bir gün yirmi dört saatti

Şimdi

Yetmiş iki saate bindi

Hani alış veriş ettiğimiz market var ya

Önünden bile geçemiyorum

Senin sevdiğin şeyleri

Yiyip, içemiyorum

Biliyor musun?

Sensizlik öyle acayip bir şey

Bazen bir kâbus sanıyorum bu hayatı

Kendimi çimdiklesem de uyanamıyorum

Sen gittin

Sensizlik kaldı

Dayanamıyorum

Biliyor musun?

Elim kaç kere uzandı telefona

Boğazımda bin düğüm, konuşamıyorum

Elim defalarca, defalarca uzandı telefona

Numaranı çeviremiyorum

Sesini duyunca dayanamam

Dayanamam, ağlarım, diye korkuyorum

Ve sonra öğrendim ki

Zaten numaranı da değiştirmişsin

Bırakmadın ardında

Hiçbir şey kalmadı

Ne adresin, ne izin

Sen gittin, yoksun

Anladım ki, ben artık sensizim...

Gürsel İleri