On Sekis Mayıs

Karanlığın içindeki

Işıltıları yara sardı;

Munzur’un başı kışla dertte!

Gecenin ayazı bedenleri sarsarken,

Dağları inleten

Birkaç hain kurşun,

Yürekleri yaktı gülleri kanattı,

Kıvırcık saçlı Ali Haydar Yıldız

Yaşamı bırakıp gitti; yüreği özgürlük dolu,

Dersim ağlıyor…

Dersim yaslı,

Mirik’in yolları karalı,

Önder İbrahim yaralı,

Yalınayak, üstü başı kan içinde!

Bir zırhlı araca elleri, kolları zincirle bağlı.

Özgürlüğün kavgası

Halkların isyanıdır,

Zalimler rağmen

Yüreklerde çoğalarak içi umut dolu,

Ezeli Diyarbakır’ın zindanları şahittir

Önder İbrahim haykırdıkça egemenler korktu;

Bu kavgada,

Yoluna devam ediyor işçi-köylü, emekçi kervanı.

Bir toplumun dirilişi,

Bir halkın uyanışı,

Bir sınıf kavgasıdır,

Zindanlara boyun eğmeyen

Ölümsüz önder İbrahim Kaypakkay’nın yükünde.

Ölümlere, işkencelere…

Alışık Diyarbakır zindanlarında

Kaypakkaya ”ser verdi sır vermedi”

İtidali davranıp kahramanca düşmanı yendi;

Halkların yüreğinde yaşayarak o,

Her On Sekiz Mayıs günü yaşamlaşacak tüm ülkede.

Etleri penselerde!

Tırnakları çekilmiş yerde,

Tüm vücudu yara bere içinde

Zulme kulak tıkayan gecelerde;

Bir şafak vakti

Ölüme giderken,

Partizanlı edasıyla düzene yenerek,

Ölümsüz Önder İbrahim Kaypakkay

On Sekiz Mayıs’larda hesabın soracak devletten,

Kuşkusuz, bıraktığın kızıl bayrak gökyüzünde dalgalanacak.

Mehmet Çobanoğlu

18.05.2013

İstanbul