Şehitlik

I

Ben bir bahriye neferiyim

Gözlerimi balıklar yedi

Görmek ve ağlamak bitti benim için

Uzun boylu adamdım sağlığımda

İnanmazsanız elbiselerime bakın

Biri diyor ki ben de askerim

Ne farkım var öteki ölülerden

Eskiden evlerde otururduk

Dışında kaldık bütün kapıların

Şimdi duvardan geçiyoruz

Biri de diyor ki

Uzunluğuna kollarımın hâtırası

Hâlâ başım ağrıyor

Yalan hepsi bunların inanmayın

Biz yokuz diyor bir başkası

II

Akraba ölülerin kılığında geliyorlar

Kolayca girmek için odama

Bir bakıyorum amcam kardeşim

Bir bakıyorum Polonyalı bir gedikli çavuşu

Hemen de konuşuyor

Bir kızım vardı beş yaşında

Ölmüş şimdi beraberiz

İçi sıkılıyor burada

Ellerini Varşova'da unutmuş

Çember çeviremiyor

Ve bir ses

Ne patates çapalamak

Ne taş kırmak

Ne de yük taşımak pazara

Burada rahatım iyidir

Biri de karısını merak etmiş

Evden haber soruyor bana

Üstümden kaputumu aldılar

Öldüğüm zaman

Üşüyorum

Önümüz de kış

Sonra bir ağızdan konuşuyorlar

III

Bir bardaktan su içiyoruz

Birlikte yemek yiyoruz akşamları

Kimisi sevgilimize âşık

Kimisi evlât olmak istiyor anamıza

Sebepsiz gidip geliyorlar vapurlarda

Tramvayda aramıza giriyorlar

Yeniden uzun uzun yaşamak istiyorlar

Bizden ayrılmadıklarına bakılırsa