Sefil Vartasında Efkar Göçerken

Gündüz karanlığa sus olup ölmeden

İşinden kovulmuş bir küskünlük gibi yitirdiklerinin peşinde

Açık çıplağına bakmadan yerçekimi deli poyraz

Şehir kurnalarına suyu mahkum eden arşimetten geçer...Tas aynı

Tırlatıp tozutma aynıyla

Kafa kafayı sarhoşa kurar

Nice yoklukların harcı akşama ışığını söndürmeden

Ve elden artık zamanlara cevher yurcasına sel ziyan

Boy verip sonrasızlığa olmaz olsunları bağrına bastığı

Yani nice

Nice siyah perdelerde yağmurlu gözleriyle sisli ve mahur

Çember çarpık döner

Ya kazanan ya kaybeden de beterse

Fasıl o fasıldır ortalamanın altı üstü birden

Zamana kök salmış sefilliğin vartasında efkar göçerken

Okur ezber eder kendini efkar

Sokak sokak kendini faydasızlığa yandıran

Üstü atlanmamış

Badirelerden

Seyfi Karaca.........Nisan / 10