Sarışın Bir Hüzün

Yokluğuna en çok

gözlerim kayıtsız kalamadı..

En çok onlar ağladı..

Ve biliyor musun

bir damlasını bile sakınmadım

sensizlikten..

Gittiğinde yapraklar

sonbaharı yeni yeni getiriyordu..

Ve yokluğunun sabahı

sarışın bir hüzün

olup yağıyordu bütün şehre..

Belki de bu yüzden kuruyan

yapraklar gibi

solsun istemedim

sensizlik..

Bu yüzden aktı hep gözyaşlarım

yokluğunun üzerine..

Şimdi tuzlu rüyalarımda

her gece seni özleyen

bir ben var..

Bir de boşa gitmediğini

bildiğim göz yaşlarım..

Kim bilir belki bir gün

bu yaşlar

yeşertir bu sevdayı...