Sarıkamış Şehitleri

Sis çöktü Selim’e giden tüm yollara

Sürdüler bizi başı karlı dağlara

Günlerdir açız, günlerdir perişanız

Yazıklar olsun bizlere kıyanlara

Enver Paşanın zulmüdür, ateş gibi

Kolordumuzu etti dert sahibi

Bu istiklal zaferi değil ölümdür

Kanımız dondu, bedenimiz buz gibi

Ne çarığımız var, ne de papağımız

Üşüdü ellerimiz, ayaklarımız

Ayaz vurdukça bitlerimiz döküldü

Biz ölüyoruz, yoktur mezarımız

Biz doksan biniz Kürt, Türk, Laz kardeşleriz

Maraş, Van, Muş, Bolu’dan gelen erleriz

Destanlar yazacaktık hani ne oldu

Sarıkamış ormanında ölenleriz

Gözlerimize indi kara bir perde

Ellerde vatan var, hani bizim nerde

Öldüğümüzü sakladılar herkesten

Biz ” vatan” dedik geldik başımız yerde

Akıl olmayınca beyinsiz serde

Yıllarca kefensiz yatacağız kuru yerde

Peki bize “Şehit” deseler ne yazar

Namazımız kılınsa da bu yerde

Mehmet Çobanoğlu

23.12.2013

Çobanoğlu