Sarı Kızın Ölümü

— Didem’in ardından -

Kanıma girdi ölüm, inanmadım yürekten;

Hayal gibi yaşadım, rüya gibi görüldüm.

Bir telli turna olup, uçamadım yüksekten

Namlu ucuna düştüm, ak göğsümden vuruldum.

* * *

Yüklendim göğe doğru, baharla sabah erken,

Gün batısından geldi, yağmurlar dilerken,

Söktü beni bu rüzgâr bir taze fidan iken,

Günde kalmış kupkuru dal misali kırıldım.

* * *

Deli dalga idim ben, enginlerde yoğrulan,

Her günün batışında sevilmeye çağrılan,

En coşkulu çağımda köpüğüme doğrulan,

İmbat oldu üstüme naçar kaldım duruldum.

* * *

Beyaz bir menzildeyim, giderim yolum bitmez,

Yokuşta kaldı ruhum, düzlüğe nefes yetmez,

Kader bezginiyim, isyana gözüm tutmaz,

Kanımda kalp ağrısı, takatsizce yoruldum.

* * *

Ağıt hengâmesinde, seslerde sükût oldum;

Sevincimden hayır yok, bir hüzne umut oldum;

Kötü dertler göğünde serseri bulut oldum,

İsteksizce bilinmez iklimlere sürüldüm.

* *

Çıktığımda meydana davullar dövülürdü,

Uzun sarı saçlarım, gök gözüm övülürdü,

Kurumuş yaprağa eş ellerim sevilirdi,

Annemin kucağından ak kefene verildim.