Sargısız ve Sanık Yarada

Turuncu tomurcuklu bir bağda

Yokyere kendi aralarında hırgürleşirken

Kenar köşe biryığın ahali

Üstüne üstlük misliyle misli kaygan kaypak

İlle evbark zıkkım zihnet diye tutturup

Boyunun ölçüsünü ordan almaya

Cehenneme kadar yolu varlık

Yine bedirayla çavmış ayın ondörüsü buyana

Bana süresiz vadeler içerisinden

Ve karanlığın izini süre süre bulup gelmiş de bana

Ezel kendiymiş

Sonram gene kendi

Mah-perisi aşk imiş

Gönlüme köşkünü kuranın kendisi

Bazan yazığa uğrar canözüm bu demden

Gönlüm hasrete

Dilimde lal

Beni müjdarına mahkum eyler

Sargısız

Sanık hallere düştümüydü hekimsiz yara

İyi diye bilirim ben kendini, gider

Konağında eğlenirim

Ölüm kendi canıyla hır zır çekişirken karşı yamaçta

Bu yamaçta canı cebinde aşkla ben..

Vara yoğa hopa şinanay

Şinanay da gülüm tomurcuğum

Şina şinanay…

Seyfi Karaca……Eylül / 10