Sandığın Gülümsemesi

bahar yalan söylemiyor

dağlarda eriyor kar

güneşi kovalıyor gölgeler

sesi duyuluyor gelişinin

şeker bayramlarında çocuklar seviniyor

bakışlarını çağırıyor gün

ışığını azaltıyor

yavaşça kayboluyor eteği ayak seslerinin

bir kıyıda paslanıyor sessizlik

yağmura düştü tabureler

yaprakları kovaladı rüzgarın adımları

ıslandı günahı şehrin

kadın kapattı göğsünü gidene

sandığına koydu gülümseyişini