Sanasın ki İnsan

Meal mizaç evir çevir aynıya

Anında yani

Daha zihin tomurcuğuna düşmeden düşünce

Daha kendine doğmadan şafak sanrısında gün,

Zaman sığınmış sessizliklerde seyir dinlendirirken

Anında patıııır kütür yapıldığından bozulup

Herşeyden önce ve herşeyin arkasında

Bütün açık verenlerle defterini kapatan

Azıcıktan

Azıcıktan mahsus

Kendi aynasıyla yüzleşemeyenlerin

Nesiller boyu mesafelerini birbirine yakın tutunup

Her kullanılmışlık duyumsuzuyla

İçe çekilmiş yenilgilerin aksi takdirlisi

Herbir işini beden diliyle halli sürgüneç

Azar azar

Orjinalleşen çöplükte konusuz komşusuz

Yapma bee... Şimdi...zaten cinleri fıtık

Ecircinler vıdvıdı

Yapma...!

Şartelleri atık prizin, ashabın sinir tepesinde çapul..!

Azalıp kendini kaybederken pestili çıkan uçkunluk

Evrilenler çevrilenlerle

Kampanyası ucuza getirilenin çullanan çullananı

Kaldırım yüklü çarşılı bezirgana herşey neredeyse

Han hana sanasın ki insan..

Yapma be... ! Bezgin, bozgun ve bay-bayanlı baygın

O ne ya hu,

O ne öyle anlık dakkalık..?

Hangi tarafından eserse yel

Ona göre yaşamına şekil veren şematik suret

O takıntılı tavır

O yapışılılık maske

O kaypak kostak yanar döner sahteler

Sahi yahu,

O zibidicin ikramın

Seri numaralı tombalası şimdi sen moldun...?!

Seyfi Karaca.........Ekim / 10