Sana Vasiyetim

Bir gün o sevda yangınlarından kalan

Umut küllerini de savurduğunda bu hayat rüzgârı

Sen yaşayacaksın, önündeki uzun yılları, küçüğüm

Sen, seviyorum, dediğin, elin

Telli duvağa bürünüp, gelin olduğun gece

İşte ben

O gece öleceğim

Sen, sevdiğinin koynunda

Ben, kara toprağın bağrında yatacağım

Sen mutlu olursan, bebeğim

İnan ben, huzur içinde, rahat uyuyacağım

Biliyorum, yüreğinde bir sır olarak kalacağım

Aklına geldiğimde, beni düşündüğünde

Sakın ağlama birtanem

Hüzün olmasın asla gözlerinde

Sıcacık bir duygu hisset yüreğinde

Hep beni severek yaşadı, öyle de öldü, de

Ve ne olur, çok iyi sakla

O gün sana hatıra diye verdiğim şiirlerimi, resmimi

Bir gün

Bir gün, oğlun olursa küçüğüm

Ona ver, dilersen, ismimi

Sorarsa babası, bu isim neyin nesi

Boşver, sende kalsın, açıklama beni

Söyle sadece, bu ismi çok sevdiğini

Bilmesin senden başka kimse, nedenini

Ve asla unutma, seni çok sevdiğimi

Seni severek, ismini söyleyerek

Bitmedi, bitmeyecek bu öykü, diyerek

Unutma, yüreğimde sevgini de götürerek öldüğümü?

Gürsel İleri