Sana Uzaktan

sorularla gel bana sesin titremesin

sana yalnızlığı anlatayım, ayrılıkları

bir kadın nasıl öpülür dudağı kanatılarak

kirpikleri, buğulu gözleri nasıl sarılır?

hasret ağrıları çeken yorgun yürekle

oturup acı çaylar içelim, ağlayalım...

sorularla gel bana sesin titremesin

kimse bilemez özlem nedir, sevda nedir?

düşlerde bir kadını yaşamak, istemez nedir?

ah kimse bilemez ikimiz kadar ayrılığı,

ağızları kapanmamış zarflarda çoğalmayı...

sabahlar serin sakalsız yüzüm üşüyor

bakır rengi yansımalar kavak ağaçlarında

fısıldıyor sesin uğultular yaratarak

gecenin apansız çöktüğü cilet tarlasında...

sorularla gel bana sesin titremesin

sana söz vereyim evrensel sevgilerden

bir çocuğun kara sürülmemiş alnından

uçup sessiz mavi bulutlara yükselen

kanatları benekli yaban güvercinlerinden

sana söz edeyim kuruyan dudaklarımla...

uykuların tedirgin, ağlamaklı duruşun

mektupsuz geçiyor yeşile boyalı günlerin

cebinde fotoğrafı bile yok sevdiğinin

hangi sabahtı hatırlamıyorsun bırakıp gittiğin.

ellerin soğumuş artık, tırnakların mosmor

yüzünde donup kalmış tarihsiz günler...