Sana Ben

Sana ben gözyaşlarımdan nehirler akıttım

Sana ben papatyalardan fallar açtım

Aklımı taktım

Yüreğimi yaktım

Sana ben

Sana ben bir tek kendimi anlatamadım

İçimde yangın, alev alev hasretin

O uykusuz geceleri sabah ederken

Şiirler yazdım sana ben

Sen elveda bile demeyip, giderken

Sevda çöllerinde mecnun edip kendimi

Mısralarda ölümsüzleştirdim seni ben

Gam yemem

Bulursan benim kadar bir seven

Bu yürek yenik

Teslimim sana ben

Köle oldum sana ben

Efendi oldun bana sen

Ben kalan

Sen giden

Sen yalan

Ben kahrolan

Denizi gördüm düşümde akşam, çağlıyordu

Ben devrik bir sal

Dalgalar beni sahile vuruyordu

Taşlara çarpıyordu

Uyandım yine o soğuk karanlıkta

Bu gözler yine sana, yine yokluğuna ağlıyordu

Bana bıraktığın o acı hep aynı

Hep aynı işte şuramda, şu sol yanımda duruyordu

Sana ben

Sana ben

Ne desem, ne söylesem sana ben

Nereden sevdim

Ah! Ne diye âşık oldum sana ben?

Gürsel İleri