Saksıdaki Sefil Karanfil

Trenindeki makinist

Şehri bayırı çekip çeviren kollarıyla çıkış kapısından geçerken günün

Solgun bir saksı çiçeği gibi bir eli yanağında dalgın düşüncelerde sefil

Bir eli trenin kulpunda kulağında iniş yokuşları sürmekte

İnen topraklar

Binen ormanlar

Akıp duran dereler çaylar ve trencinin aklında pasaport mikayil...

Gidip benzinlikçide içtiği ılışık şekersiz kahveyi

Niye yüksek yıldızlı otelyalarda fıstık gibi kızlarla

Ve nasıl acaip bişey bişeyler ederek yalanlayıp dolanladığını düşünmekte

Trencinin kulak arkasında karanfil

Yaka cebinde mentollü mendil

Şehrin çıkışından demir köprüyü geçerken hep borusunu çalmakta

İlerdeki tekkatlı boyalı evlerine ve camklardaki çiçeklere

Ve böyle gidiş nereye varacaksa gayrı

Duyunca zilin sesini

Saksıdaki gelip geçen bahardan da

Bakar eder haber veririm belki..

Seyfi Karaca......Mayıs / 12