Sakince

Madde bir...Türk'üz biz

Toprağa işleyen yağmur damlası neyse o misal sımsıkı ve samimi

Rüzgarı esip salan salkım ve saçak neyse, ferah

Serin

Sakin...

Madde iki Türküz biz zamanı kendi peşine koşan iz ve izlenimlerle

Şu küçücük dünya ve şu koskoca kainatın şahitliliğiyle..Türküz biz...

Madde üç işin özü-sözüyledir bu akılla vicdanla iş tutan iş...

Unutulması gamdır

Aklı ve vicdanı nasıl unutursa insan ölür....ölmekle eşdeğerdir unutsak biz bizi..

Ki, bu derde gönül salandır Ne Mutlu Türküm Diyene divaneliği

Biz diyoruz ve seve seve

Kendi kendini onurlandıran yürekliliğin ektiği biçtiği ve harman ettiği incelikle

Biz seviyor ve sayıyoruz ki herbirimiz herbirimizin hayatını dolduran hikayesiyle insanız

Türküz biz...diyoruz ve seve seve diyoruz

Yaban bakışa

Yerli göçmene

Uzak seyrana

Yakın mesafeli can cana, Türküz biz...her yakınlaşmayı kendi gibi bilen sıcaklıkla sımsıkı

Her sarılmış kimsesizliğin kimi olarak ve hiç kimsenin lutfuna tayin olmayı

Uzak tutup beklemeye koyulmadan

Hak ile birebir, hayat ile yaşayıp yaşlanarak

Yaşlandıkça tazelenen devir ve daimliliği selam alıp selam verenden

Eşleşiyor

Özdeşiyor

Özümsüyor ...hayatın başbaşası kılıyoruz seve seve

Bu güzelliğe zül getiren şey ise,

Bu söylem dışında kalan bambaşka salya- sülüklük eylemidir

Mali

Ticari

Cari

Bop gibi mesela...

Biz bu çaprazı kırıklığın aksine

Ne Mutlu Türküm Diyene ...diyoruz, değilse ölecektir akla hizmet eden vicdan

Kendini umursamayıp, ne mutlu bana demiyorsa filan falan

Sana ne,

Bana ne...,

Hiçkimseye ne....????

Seyfi Karaca.........Mayıs / 12