Sakın Ağlama Güneş Üşür

-bütün yalanlar kısık seslidir-

çıngıraklı yılanlar...üniformalarını çıkartsın...

bana aynaları göster!...

.

ve sen

körkütük sis...başıma çöken

.

bilmez misin...?

cahilin aklına düşmüş talihsiz düşünceyi...

ne kalem...ne de mürekkep yazmak ister

ve nasır tutmuş beyinler...

rüyasız gecelere benzer

-umut kokan

söylenememiş her söz dilde yara-

.

ve sen

zorba çığlık...gölgede serinlemek yasaktır diyen

.

bilmez misin...?

ayazda kalmış yavru kuş gibi hisseder kendini...

ressam tuvaline girememiş her boya

ve

kekeme bir udun hüznünü taşır...

şarkılardan kovulmuş her nota

-yalnızdır

yankısını bulamamış her ses-

ha alevler içine düşmüş kar tanesi...

ha sararan yapraktaki yeşilin çırpınışları

/bir yangından bir yangına göçüştür/...son nefes

bilirim! ...

-gülümsemez her masal...

ve her zaman gül sunmaz namlusundan hayat-

kızıldır öfkenin rengi

ölümün yarısıdır böyle yaşamak

ve sen

rap rap vicdanımı çiğneyen

.

çek tetiği

vur güneşi sol yanından...çürümüş dünyaya inat

..

bilirsin!

-ölümü yenmektir şiir -

sakın ağlama!

güneş üşür

..

.

1996

*tahsin özmen, bez bebekler de üşür, çatım&baskı

yay,ank,2006