Sahtemülkiyat

Puslu duvaklar örtüsünden tomurcuklu cicege yarip giden

Varligin önemle ihtiyac duydugu huzur icinde tenefüse havaya ve hevese

Öyle bir yerdir insani kendine götürüp ceken esenler yaganlar

Cagla caglayan her ne varsa günese suya topraga

Bir cicegin sana ve dünyaya baktigi kadar bile olmaksizin sarfiyat ile

Duyup görmedigine

Bilip bilmedigine

Sessizlesip öldügüne

Gecip kendi bozulmuslugunun basina , vurup kirbaci, kertip kiskaci

Ola ki seni sana sen seni

Ask lafindan gevezelikle farfaralayarak calan cigiran göcük gününü

Yalansin

Yalansin

Yalan ha yalan….!

Senden sana yagmalanip yikilan cöl divandan

Seyfi Karaca…………….Nisan / 11