Sağlıcakla Kal Demeden Küle

Gelin...!

Adına bir tutam leylak olsun diyelim

Bazan düğüm üstüne düğüm atıp

Çıkışsız mıdır yol,

İnişsiz midir bazan yükseğine varılmış zor ba-yır..?

Öyleyse

Gelin bağrını tuta tuta felfelenen ciğer yangınlığına

Dalga deniz bir olup

Hangi yahut bilmem nice divandan

Ağlarını sökerek çürük iplerle kör kuyulara salınmış suya

Bir güzellik edelim

Sabrın çok ötesinde gün uzattıkca

Suskun sazlarda büyüyen özlemleri bu seferlik...

Helali hakkıyla başgözlüğe

İki göz odasında kalbi ve ateşi haddinden fazla aşarak

Sessizce soluyan kıvılcımın nesini

Bilemediyseniz düğün tutalım ...

Yaz yerinde üşüyen buyan leylak olup

Uzaklara sarınmış kendi içinize sinmiş kokulara yol verip

Yere göğe

Kal sağlıcakla demeden evvel küle

Yanmış ocaklara gönül verenlerle sımsıkı niyetli...!

Gözünaydın edelim

Yaz günlerini gelin olup gidene

Seyfi Karaca..........Ağustos / 10