Şiir

Sade Veya Yalın

Kışa benzerim ben, rüzgarlı ve soğuğum.

Aylardan Kasım’ım, kasvetli ve YAĞMUR’luyum.

Isırgan otuna benzerim, ancak kökümden tutulurum.

Annemin annesi, çocuğumun çocuğuyum.

Bilinmeyenlerim ve eşitsizliklerimle zorum.

Kediyim, seversen mırıldarım, güvenirsem sokulurum.

Renklerden griyim, ne zıddım var ne de uyumlum.

Sayılardan sıfırım, ardına alırsan çok olurum.

Hesabım ortada, insanlardan alacaklı, Allah’a borçluyum.

Güzel veya çirkin değil, aynadaki tozum.

Dalgaların dövdüğü, döverken yıkadığı kumum.

Suya benzerim, renksiz, tatsız, kokusuzum.

Ben buyum.

Sade veya yalın.

Yalnızlık yalından gelir, ben yalnızlıktan.

Kendimi hatırlamak için unutulurum.

Kendimi bulmak için kalabalıkta kaybolurum.

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

1kıta
17dize
~1,3 dkokuma

Bu şiir hakkında

Sade Veya Yalın şiiri kime ait?

Sade Veya Yalın şiiri Gülsüm Karataş tarafından yazıldı.

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...
Kopyalandı