Saçma Hatırlar

Saçma hatıralar

Üç satırlık hayatımın zamansız açan gülü

Ne kadar konuşmaya çalışsam batırdın dikenlerini

Ben sensizlikte kendini arayan yaşayan bir ölü

Her gece satırlara döküyorum işte böyle gözlerini

Sesini duymaya hasret kaldım bu sıralar aslında

Kendime bile itiraf etmekte zorlanıyorum bunu

Gelip yüzüme hakaretler bile yağdırsan

Sesini duydum diye mutluluğa katarım soluğumu

Bahar geliyormuş yavaş yavaş öyle diyor çiçekler

Sen daha bir aşık olursun artık sevdiklerine

Bu kadar çabuk bitmezdi eskiden mevsimler

Mevsimlerde uymuş güzelim gülümsemene

Bense günahlarımı yargılayıp asmakla

Meşgulüm güzelim bu aralar bilmezsin

Ha birde senden izinsiz aldığım resmine bakmakla

Halimi görsen bir keşke kahkahalarla gülersin

Bulgaristandan hep soğuk hava dalgası gelir derler

Sen yanlış bir bulutamı takıldın acaba bilmem

Seni gördükçe insanın içi ısınır bilmezler

Senin asık suratına bile başka bir gülüşü değişmem

İlk defa iyimser sayılabilecek bir şiir yazdım belkide

Yüzüne bakıpta nasıl kötü şeyler yazabilirimki

Seni rahatsız etmekten zevk aldığımı düşünsende

Kendini tutamıyorsa bir türlü insan ne yapabilirki

Başka ne var diye sorarsan ki sormazsın ki sen

Dakikaları doldurmakla meşgulüm bu aralar

Bir zindana tıkılmış gibiyim parmaklıklar demirler

Ve hiç açılmayacak gibi duran kapılar

Çok kafa şişirdim yine bende biliyorum kusura bakma

Sıkıntılı gecelerin sıkıntısız adamı rolü ancak bu kadar

Şiirin sonlarına geldik artık hadi ne olur yüzünü asma

Unutma bunlarda benden sana emanet saçma hatıralar.

S.E