Saçların Örülmüş Olmalı

Seni birden hatırlarım akşamlar içinde

fevkalade tatlı bir sesin söylediği

şöyle kolay dokunaklı aydınlık ve temiz

gittikçe yakınlaşan bir melodi gibi

kalbim artık ürperen bir mandoline benzer

ne güzel şeydir seni hatırlamak

saçların örülmüş örülmüş olsun

ve beyaz ellerin geceye karşı çıplak

porselen tabakta yıkanmış kayısılar

yere düşmüş bir kitap bir şiir kitabı

içinde hürriyetten bahseden mısralar

insan bir düşünse ne çok şey bulabilir

hatırlamak gülmek ve ağlamak için

arzularımız nereye sürüklüyor bizi

neredeydik hangi rüzgara karıştık

ve şimdi ne tür manzaralar çekiyor

karanlık içinde açılmış gözlerimizi

saçların mutlaka örülmüş olmalı

mektepli bir kıza benzemelisin

aklında kimbilir kimden bir mısra

gözlerin nur gibi parlasın saadetten