Saavaş Çocuğu

Yaşamın cenderesinde

Kopan sol elinde domdom izleri

Başında sevgi bilmeyen bir kurşun yarası

Gözpınarlarında çağıl çağıl

Oluk oluk yaşlar akan

Her bir damla gözyaşın

Yüreğimin çavlanında

Sel olup avuçlarıma dökülen

Ey sen ciğerparem sen

Savaşın kurşunlarına gelen Aştî

Cılız bedeninden kanlar damlayan

Yorgun bacaklarının titrek adımlarıyla

Hoyrat ellerden sıyrılıp kurtulan

Aydınlığa, sevgiye, barışa hasret

Umuda koşan savaş çocuğu

Ne olur yaşama tutun

Ölüme inat, bırakma tutuğun kızıl güneşi

Karanlık gecenin tutsaklığında

Yaşam belirsiz zaman belirsiz

Donduran hava buz gibi

Her biri bir ölüm makinesi

Her biri bir canavar olan

Zehir kusan tanklar

Paramparça şu topraklarda

Bir yol uzar gider özgürlüğe

Bir yol yaşama

Bir yol kardeşliğe bir yolda barışa

Nemrut’un başında

Munzur’un yamacında

Gece bir mahşer

Ölüme inat

Halk cenge kalkmış

Ölüm kalım kavgasında

Şemzînan’da kol gezerken

Obüslar

Her taraf ölüm tarlası

Baştanbaşa ölümistan

Hawar hawar can hawar

Qoser derinden yaralı,

Xozat çoktan kırık kanatlı

Barış lafta kalmış

Alev kusuyor toplar

Bu topraklara ölüm gelmiş yine

Köyler yanıyor, evler

Her yerde zarar ziyan gırla

Nice bedenler yerde kanlar içinde

Bedenler tarumar olmuş bir bir

İşte kalleş gecede kalleşçe bir ölüm

Yaşamın cenderesinde

Kim vurulmuş? Kim kalmış

Beli değil

Kopan sol elinde domdom izleri

Gözpınarlarında çağıl çağıl

Oluk oluk yaşlar dökülen

Kürt çocuğu,

Bütün dünya duysun seni

Duymalı seni

İsmi Aştî olan çocuk.

Barış hatırına

Bırakma tutuğun o kızıl güneşi ne olur

Mehmet Çobanoğlu

05.2010

Yıldırım