Rüzgârı Acıtan Doğu

Geldim

Suskun ve kederli

Bıraktım kendimi toprağına

Kalbim bekle diyordu

Bir tapınak bu geç olmadan.

Ama geciktim

Gölgesi kalmış duvarların

Kendileri gitmiş uzaklara

Doğu diyorum bazan

Rüzgârı acıtan doğu

Yeter mi anlamama.

Avunmak için

Dörtlükler ve haritalar

Topladım çantama

Taşlar biriktirdim

Saçlarımı uzattım kahırla.

Senden konuşan

O tuhaf kalabalığın ortasında

Baktım dağ göllerinin derin uykusuna

Görünen tüm yollara baktım

Gücüm yok

Acıyan yaralarını sormaya

Orada

Tanrının biliniyor kuşlar

Kadınlar tanrının biliyor kuşları

Ve soruyorlar ona

Tanrım ne yaptık sana

Kuşlarının kanatlarını mı kırdık

Ne yaptık sana

Tanrı sessiz

Annem kadar sessiz

Bakarak

Neden bekliyorsunuz burada

Diyordu kalanlara

Ah sevgili ten

Neden bekliyorsun burada

Alıp kokunu git

Git

O acı rüzgârın ardından.