Şiir • Bilinmiyor

Rüzgâr

person

Rüzgâr

Odamın kapısı açılır birden,

Sımsıcak gıcırtı meğerse rüzgâr…

Uhrevi bir verâ sanki kabirden,

Rüyayla iç içe seslenir yer yer.

Rüzgâr çığlık rüya sarsar garibi,

Dökülür yatağa, gece sönerken.

Tüm varlık hasm olur,cin çarpmış gibi,

Ondan mı yorgunum her sabah erken?

"Rüzgâr"

Hep böyle bu bende öteden beri,

Sihirli inilti, aşk imiş güya…

Belki de uykuda gezen serseri,

Ben O’na hasretim birde uykuya.

.

17.08.09 Bursa

Ömer Ekinci Micingirt

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...