Roboskî Asla Unutulamaz

Ve yoksulluğun cenderesinde

Yitip giden umutların ardından

Yeni bir yılın gelişi

Eskiyen bir yılın gidişinde

Bir lokma ekmek uğruna

Dayandılar sınıra

Bataklığa zemin hazırlayan

Birkaç soysuzun uyduruk düzeninde

Cellâtlar kol geziyordu

Ellerinde mitralyözlerle

O gecenin karanlığında

Soğuk bir ölüm bekliyordu genç yürekleri

Heronlar ateş kusuyordu tüm Kürdistan coğrafyasında

Umut kısır

Umut acımasız olmuştu

Şu egemenlerin zalim düzeninde

Yaşam

Zifir karanlığın bağrından

Al kızıl kan akıyor

Korlaşmış yıldızlar dökülüyordu gökten

Binlerce mermi yağarken

Henüz daha çocuk yaşta denilecek gençlerin bedenine

Yıkılası Roboskî

Bir kurşunluk mesafede

Devletin mermileridir yağıyor böğürlere

O uçsuz-bucaksız vadilerde onlarca çocuk ölürken

Kıpkızıl şafağı bağrında taşıyan

Siyahın asaleti içinde olmayan

O gece

Dolunay bulutlara saklanmış

Otuz dört bedene kurşunlar yağarken

Oysa

Qileban’lılar umutlar, mutluluklar bekliyormuş yine

O uğursuz gecede

Tüyü bozuk çakalların uluması

Yük taşıyan katırların anırması

Ölüm kusan kurşun uğultuları

Birbirine karışırken

Otuz dört fidanın bedeninde

Yaşam çoktan heder olmuş

Tüm Kürdistanlı yüreklerde acısı birer top ateşine dönüşmüştü

Dolunaysız bir geceden

Sönmüş yıldızlar dökülüyordu

Çığlıklar düşmüştü tüm hanelere

Tükenen kanlı karakıştı, zemheri de yürekler yanacaktı

Kim bilir anneler nice ağıtlar yakacaktı katledilen yiğitlere

Ölüm- ferman emirler verenler

Bu katliam asla inkâra gelmez

Kürdün özgürlük kavgası çoktan başladı

Bundan böyle üşüşmeyin al-kızılyaralarımıza

Tarihe otuz dört yıldızdan oluşan acı dolu bir destan yazdık

Kana buladığınız

Topraklarımızda elbet bir gün tükenecek sizin bu saltanatınız

Mehmet Çobanoğlu

24.12.2012

İstanbul