Rengini Dumana Vermiş Akşamda

Hıçkırıklar dolusu dengesini yağmur boyanarak bulan

Şehri gösteren gidişler yönünde

Devimini damla damla yüklenmiş su taşkınlarının

Sele dönüştüğü nükteden

Daha bir çöz düğümlendiklerini

Daha bir rahat nefes...mavisi çok...

Rengini en dumana vermiş akşamda

Esip geçmeyi aklından geçirmeksizin

Yay daha bir zemini temelli olsun

Ve kıskıvrak

Bütün kostümlerini soyunan ve çıplağa kalarak

Sonbahar eşliğinde

Kendi hayat kıyısında

Adımlarını ahesteden al..!

Müddetini saat ve saat eritip

Nefesi ateşlendikce nar tadında tanelerini yumak eden

Sen de var gayrı kendine

Gezgin biri ol sızmış savrulmuş hayat çalkantıları gibi

Günden güne

Sögütleri geçerken ayağı gögedeki

Güneşe takılmadan...

Siyah denizlerinde gecenin....

Mahsus...ve bilerek soğukluğun dikine çatına

Fısıltısı dilinde neşeli dost

Hüzünlü kemanların atını ıslık ıslığa mahmuzlayarak

Şakağına hatıralık şeyler kondurup

Her zamansızlık arasında durakladığın şehrin

Serriiiin serpiş öyle bir kıvılcıma dokun ki

Sen de mümkün ol aşka

Hali sendeki közde harap olan çıradan..

Seni bilsin dünya cipsi cazcı diye

Bu salında kütüklere kürek astığın

Bozlak Barak

Billur berrak nehirden

Seyfi Karaca.......Kasım / 10