Radyo Postalarına Çan Çığlık

Herkes gidiyor da

Dallarında çiçeklerine kıymadan büyüten ağaçlar gibi bahar

Kuşlar yuva yapıp yavrukuşlara, tir tir esirgenmiş yelden yamaçtan

Herkes birer birer gidiyor da

Hatta baharlar bile dinlemeden gidiyor da

Çıldırak hazan baskınlarına uğramış sonbahar çıplağı bir ağaç gibi

Kalıp gidiyorsa zaman,

Kendi yorgun ve buruk dizlerinin dibinde....

Niyette hiç yokken ille beyaz kalmaların

Sokaklarda buz tutuşu göze alarak üstüste yağan kar bahtına

Üşümesin varsın bu hal böyle öksüz..

Hani radyolar herzaman herkesin sazına göre çalmasa da üşümesin

Arasıra hatırlanmaların hozan çağrılarındaki

Kulaklar çınıltısı kendini dinleyen bazan

Bir su damlası özünde kaçbir hikayesini içinde saklayan nehir

Bazan...

Durup da kendine bakacak olursa salkım söğütlerin süzgününde

Ne çalarsa kendi çalsın zuhur

Aşk seyrinin içinde geçenleriyse

Zaten tutulmuş dilektir bence,

Bence her kalbe

Eğer aşka razı gelense kabul...

Seyfi Karaca........Aralık / 10