Pusudaki İhanet

Seni gördüğüm o an

Gülüşündeki sihre kapılıp kandı yüreğim

Gözlerindeki iksire düşüp aşka bulandı

Yıldızlar yağmaya başladı sonra yer/yüzümde

Hazin hazin baka kaldı ay uzaktan öylece

Zamansızdı yersizdi mekansızdı artık herşey

Bilemezdimki

Pusuda bekleyen ihanetin acısını

Birden katrana buladın bütün hayallerimi

Sen sahip olduğum tek umudu çalıpta gittin

Zemheri gibi üşüyen bir kalp bırakarak geride

Bir daha yaz hiç gelmeyecek yer/yüzümde

artık garip bir sessizlik ve hüzün asılı kaldı havada

Şimdı

Sırtımda senden kalan birikmiş acı yükün ağırlığı ile

Sigaramdan derin bir nefes çekiyorum iç çeker gibi

Çaresiz yorgun bitkin yılgınım artık yer/yüzümde

Oysaki hep daha güçlü ve cesur sanırdım yüreğimi

Uçuruma yuvarlanan korkular gibiymişim aslında

Sabret diyorum şimdi gönlüme buda geçecek sabret