Püryasın

Değişiyor sanki dağ dağa

Tutkun ir alışverişin nefes nefesiyle yokuşta yamaçta rüzgar

Bütün beyazlıklarını geceye bırakan günertesi gibi siyahkara is ve duman

Aklında bir kayıp var ...kimbilir hangi zamana hangi zaman..?

Biçilmiş taze otlardan karpuz kokusunu andırır bir kimya dolaşmakta saklıca

Bir sandık kendi kendini açılıp saçılmakta saklıca

Dağılmış başlarıyla küllere kalan ateşlerin renginde çiğ çiçek

Dilsiz pınarlar oluklaşmakta püssüz ağaçların yapışkanlığı zerdali zerdali

Zakkum şey kim ne bilsin bu enkaz halleri

Dalga dalgaya el tutuşuyor sanki uçurtmalı bayırlardan ötüşerek ala atmaca

Bir de tarla başı ten renginde kuzgun, bütün yağmurları şemsiyenin tersinde toplayarak

Ne taş

Ne değirmen

Ne orman

Ne ateş ya da pervan..

Yüzüstü kuklacılıkta içerden çıkıveren insan

Sanan sanır ki kıt vakitte akrebi kıskaçlayan yelkovan

Kilidi kırılansa

Türlü türlüsüne pandora.....

Seyfi Karaca..........Haziran / 12