Prens

Seni yazsam artık

Belki dinerdi her şey

Uyurdum

Sandıklı bir kız bulurdum

İstemediği izinler kadar kısa

Tutmadığım sözler gibi aramızda

Başlar biterdi günler

Artık seni yazsam

Böyle uzamazdı saçlarım

Kapı almaz gele atmazdım

Dantel bir atlı gibi sandıkları gezerdim

Her iş gelen ellerinden gelip

Bir terzi gibi keskin

Bütün düşlerimden geçerdim

Bu tesbih beni mutlu etmedi

Dağıt

Bir gün basar düşeriz

Her sabah kötü bir şarkıya

Nakarat oluyorsak

Bana sorma dünyada mı bütün gezegenler

Ne bilmek marifet ne şaşırmak

Bu tesbih beni mutlu etmedi

Onu dağıt

Otuz üç kez öp beni

Seni yazsam okusam

Bir ben mi eksilir yaşamaktan

Aynı evin içinde

Üç oda bir salon kere

Ayrıldık birbirimizden

İşlensin fen bilgisi bunca öptün

Kaç tesbih dağıldı

Bir prens bile olamadım