Postacısına Kalan Mektuplarca

Telgrafın tellerinde

Bir başka çalıyor şimdi kuşlar

Evvel zaman içinde bir zaman

Dili dudağı ıslanmış sokakların ayakları altında

Parke parke ıslanmış üzülsen ne gelir eldenci

Sancı kuyusu yazılmamış cümlelerin postacısına kalan

Mektupları gibi ucu bucağı yanık

Güvercinler pervazsız pencerelerden su sızdırıyor

Sebebin sahipsizi habere telgrafın da telleri..

Burda kalsın bu böyle isimsiz..

Hele bir esedursun rüzgar...hele vursun çavsın gün...

Usuldan ses versin kendini kayıp ıslık...

Hayaliyle tutuşmak için kibriti

Şurda üç kişi burda beş ...

Şansına rastgeleden talih çekip

Ve herzaman yine kendine rastlayan köşe bucaklar

Burda kalsın çünkü ötesi felaket...

Bir gözü ağıt, bir gönlü bulut..

Göçenin adı çünkü ayrılık, kalanın ayrılık...

Her dilden diye diye..

Bir yangınlar ediyor saz ve perde

Ha bir yangınlar ediyor....

Kendi kendince....

Seyfi Karaca.............Ağustos / 10