Pir Sultan

alçacıktan uçarken yaza dokunan

sessizliktir belki ahşap kanatlı

kulluğa acı tuz vuran son atlı

bir hüznün soyadıdır pir sultan

kalın turnalarda balkıyan gizle

gök ekin çilerken geceye sazı

bir gül derneğinin börklü sonyazı

köpükten gömleği, yensiz denizde

şimdi derin doğumlara koşan kim

ey bin çiçek soluyan yağız dokuma

sorguçlu düşlerle çattığın ova

kızıl gülde konaklasın isterdin