Pilli Bebeklikten Kamelya

Kimse kimseye kefil olacak halde değil

Ne yazık ki insandan süre-giden çocuklar

Mo-be-se kamaralarıyla gözaltına alınmış şehirlerin kıskıvrağında

Kimbilir hangi bilinmez hayal alemlerinden uyanarak geldikleri şu dünyadır ki

En çok şerbela kayıtlarında kendine rastlayan canlı ve cansız

Çocuklar...

Zavallı çocuklar...!

O külenizlerinde süttozundan beslenmeli çayırların dağlık bayırlısı

Birbirine dönmeyen dilleri uzak bir gezegen gibi insanlık ötesi ve yabani

Biri bir laf açacak diye aşktan

Yahut sevgiden bir kelam, ödü düşecekmiş korkusuyla kaçak

Cılız dallarında kendini ayakta tutamayacak kadar

Açtığıyla solduğu bir

Çocuklar...

Yarının karmakarışık yerini adım adım bellemekle mükellef

Bugünün tıka basa dükkanlarını tüketmekle yükümlü

Dünün,

Ve dünden evvelinin adresini şaşkın sürgünden,

Bir öbürüne işi azgın çocuklar

Teknolojik azman mahkumuna, pille,

Bataryayla,

İşin içine cereyan verilen akımların çırpınışları şiddetinde

İnsandan insanlığını çalanlık iyce karışıp bulaşınca

Ara ki bulasından kopup kayba uğruyor çocuklar epeyce

Ve papatya dallarında çiçek diye gizlenmiş kamelya

Ara ki bulasından adsız hatıralık soyu tükenmelerin

Kendi kendine soğuk bakan yağmurlarda tel tel dökülen çocuklar

Küskün keşişimlisine

Mütemadiyen elveda

Seyfi Karaca.......Aralık / 10