Pera’lı Bir Aşk İçin Gazel

Merhaba güzelim, bak nasıl doldurdu

-Dur önce şu sigaramı yakayım-

Kırmızı bir güneş bardağımızı

Dışarda kararan rum kilisesinin

Gürültüyü yapraklara çeviren

Çan sesleriyle yüklü ve karmakarışık

Saatlerden geçiyoruz umut, ayrılık

Günleri. Yüzünün gülü kapalı

Acı eylül geçiyor köklerimizden

-Sanırım değişen bir şey olmalı-

Biliyoruz öğle sonu mavi perdesi

Gözlerinin yıldızıyla ışıyan

-Dur güzelim yüzüne dokunacağım-

Ve aklı yetmeyen tarlakuşuna

Öpüşlerle derinleşen bir halı

Yeni gelin bahçeleri dokuyan

-Bu kör eylül karanlığından uzak-

Bir ölümsüz yaz ülkesi olmalı

Çıkalım buradan hemen gidelim

-Ben önce şu hesabı vereyim-

Avluda fatihin ormanlarından

Kesilmiş çamlara bakan rum yetim

İçimi yalnızlıkla dolduruyor

Kapıda sadakor bir dalgınlığın

Ardından bize bakan şu delikanlı

-Nasıl benim gençliğime benziyor-

Şiirimiz bitince ve solduğunda

Sarı gül yaprağına yazdığım divan

Alıp götürecek bir sahaf olmalı