Özlem

Özlem,

Yüreğin dilsiz sesidir.

Duymaz sevilen.

Bir kağıt parçası gibi ya buruşturulup atılırsın.

Ya da yok pahasına satılırsın.

Sen, sen olmaktan çıkarsın,

Nerde akşam, orda sabah,

Ayyaşların arasına katılırsın.

Evin yolunu bulamazsın.

Eğlencesi olursun çocukların,

Sızarsın.

Sokak köpeklerinin maskarası olursun.

Özlem,

Uyuşturulmadan ameliyat edilmek gibidir.

Acır tüm uzuvların.

En çok da yüreğin.

Ölmek gibi olsa iyi, ölürsün, biter.

Anlatılmaz, yaşanır, yaşadıkça anlar insan.

Bin parçaya bölünürsün,

Her parçana yüzlerce toplu iğne batar.

Aylardan Ocak’tır,

Soban için için yanar,

Senin de için.

Sızım sızım sızlar,

Kanar yürek.

Ocağın söner,

Gözlerinin feri söner,

Hastalanırsın.

Gecen, gündüzün yoktur.

Kafan bozuktur, şuurun da.

Saatin ya durmuştur, ya da bozuktur.

En hesapsız vakitlerde aramak,

Sesini duymak istersin.

Görmek istersin.

Çok sevmişsindir,

Özlem, değerli olana duyulur.

Sevilenin yüreği, adliye koridorlarına benzer.

Soğuktur.

Üşürsün.

Ayaklarının üzerinde duramazsın.

Bir yaprak misali,savrulur durursun.

Hele bir de arar, sorarsa sevilen,

Hele bir de çıkıp gelirse ansızın,

Hele bir de ‘ Seni çok seviyorum,

Seni çok özledim.’ derse,

Değmen gamlı yaslı gönüle,

Bayramın olur, bayramın !

İşte mutluluk budur !

Vecdi Murat SOYDAN

(Yaşanmamış Aşkların Şairi)

26 Ocak 2013- Saat: 23.15-Isparta