Şiir • Bilinmiyor

Özlem

Yazar / Şair

ABDULLAH ANAR
person

Özlemi indirdik falezlerden,

yüreğimize ellerimizle.

Gecenin karanlığı

6 yürekten gelen ışıkla aydınlandı.

ve her yer gündüz

ve özlemlerimiz

indirdiğimiz, sevgimizin tam ortasına.

Bin öykü yaşamış özlemimiz küsmüştü

ki tüm insanlığa

bir el verdik.

elimizi tuttu.

aşağı indi.

aşağı indi

çünkü çok yukarıdaydı.

çünkü biz çok aşağıdaydık.

uyuyabildik özlemimizi hissedemeden günlerce.

biz çok aşağıdaydık ve o çok yukardaydı.

"Özlemi indirdik falezlerden,"

özür diledik.

af istedik.

sorumsuzluğumuzdan utandık.

direnişini örnek aldık.

özlemimiz direndi biz direnemedik.

Sadece direnişini örnek aldık.

O her şeye rağmen dedi.

ve bizi affetti.

affedildik.

affetmeyi öğrendik.

Adı neden özlemdi.

neye özlemdi.

neden özlemler bitti

ve özlem rafa kaldırılır gibi falezlerde bırakıldı.

bilemedik.

şaşkındık.

şaşkınlığımız uzun sürdü.

konuşamadık.

karanlığa alışan gözlerimizle seslenmeye başladık.

seslendik.

söz verdik.

Hayallerimiz vardı.

özlemlerimiz kadar önemli.

sınırsız sanırdık.

Görülen gece hayallerimiz sınırlarını aştı.

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...