Özgürlük Yürüyüşümüz

Kirpiklerine yıldızlar, yanaklarına ay düşen

Ciğeri yaralım

Şu yaşanan acılar

Hele bir dinsin

Yedi cihan yüreklerde birleştiğinde

Tüm kötülükler bitecek, umutlar yeşerecek

Mavi denizlerde uçan martılar kadar

Yüreği özgür

Her bakışı

Yakamozlar kadar ışıl ışıl

Ölüm suskunluğu

İçinde isyana dönmüş

Kürdistanlı anne

Boynunu bükme karanlığın üstüne

Bir kere “çoktan ok yaydan çıktı”

O hünerli ellerin

Azılı canavarları, katilleri boğacak bir gün

Sele, suya, kara, kışa karşın

Bir ocak kurduk

Ateşi özgürlük

Bir güzel dünya

Vaat edenleriz

İnsanları

Acılı, kederli olmayacak

Ekmeksiz, katıksız, susuz kalmayacak

Her mevsim toprağından çiçekler, güller fışkıracak

Issız çöller ağlayan gökler kaderimiz değil

Yeter artık bu katliam bu zulümüm yeter

Yüreğine saplanmış o hançeri

Çek çıkar

Mor sümbüller, güller

Çiğdemler, kekikler elvan-elvan koksunlar

Bülbüller şakırdasın figan, hüzün kalmasın

Verimli topraklar parçalanmış bedenlere öykünmesin

Kanlı yerlerde kefensiz, mezarsız ölülerimiz olmasın

Bağrı yanık, dili yasaklı anne

Ulu dağlar şahit olsun

Yüreksizler duysun

Zindanlarda

İşkencede

Onurlu her bir direnişte

Yakılan, yıkılan köylerde

Bu uzun özgürlük yürüyüşünde verilen tüm bedeller

Dersimde, Kandilde ve Ağrıda itirazsız oldu sevdamız

Mehmet Çobanoğlu

02. 08. 2015-

İstanbul