Ozanım

Ozanım

Ozan enis olur biraz da vâkur

Muhkem kafiyeler süslü yalan var

Sözde ârif ama edep tam takır

Yarayı kaşıyıp horozlanan var

Eşsiz küfürleri düşündün mü hiç

Şakağın taş gibi yüreğin kerpiç

Oy verene ahmak kazanana piç

İzan terk-i diyâr susun olan var

Ne bir töre kaldı ne bir gelenek

Ne bir arı kaldı ne de bir petek

Taşlama bu mudur bu da ne demek

Her sözün başında kesin ulan var

Cumhura saygıdır sabırda gayret

Toleransın vasfı makam-ı hayret

Birliği idrak et renkleri seyret

Asabiyet nifak, falan filan var

Tutmuşsun yalanın şuh eteğinden

Biraz hisse alsan ağa beyinden

Korkarım tevbesiz öleceğinden

Çok geç değil dostum vakit hâlen var

Sazına sözüm yok say Fazıl’a denk

Bıyıkların pazu yüzün rengârenk

Soğuk tabut gelir kapanır kepenk

Karanlık vadide çıyan yılan var

Mârifet ne sende ne kırık sazda

Hiçlikte vuslat var çokluk yok az da

Sövmeyi terk eyle düşün birazda

Zamanın fevkini seni bilen var

Dava da değişti zamanla gel ki

Güvercin mevt gibi Kurt oldu Tilki

Gerçeği fark edip susarsın belki

Senin de ben gibi büyük çilen var

Seni seviyorum yine de ozan

Garaz kin üretti bu çarpık düzen

Namaza davettir okunan ezan

Vecde çağırıyor yüce ilan var

Mâzimiz pek şanlı alnımız diktir

Vatan ezan bayrak şükür ki tektir

Gözyaşı derceyle mâna biriktir

O’nun kapısında nice gülen var

Nerde şair yazar nerde maarif

Benimki belki de arife tarif

Ne diyor mübarek Hadis-i Şerif

“Şiirde hikmet var” öğüt alan var

Sabrın imbiğinden geçir hep tek tek

Yine de sen yaz hep ölünceye dek

İdrak ve hâl varken söze ne gerek

Hakk’ın kapısında büyük plan var

24.10.11 Bursa

Ömer Ekinci Micingirt