Ozan

(Batı Trakya’nın ozanı Reşit Salim’e)

Bin gönüle dolar gelir,

Drama’dan Gümülcine düzüne,

Kan kokan, sevda kokan Balkan türküleri;

Dudaklarında Mustafçova kızlarının,

Çiçek çiçek yakılmış;

Bahar yağmurları gibi,

Gül olup, avuçlarına dökülmüş;

Yaprak yaprak derlediğin

Bu türküler, ah bu türküler!

Çizgi çizgi alnına akseder.

Volkanlar patlar sesinden,

Türkü söylemeye hasret,

Tütün kokulu nefesinden,

Şiirler serpilir ak kâğıda mısra mısra;

Ucunda kara kalemin,

Kelimelerin raks eder.

Ne de geç gelir hanene,

Ilık bahar akşamları.

Oturunca efkâr sofrasına,

Bir yaka köyünde,

Bulaşır yasemin kokusuna kirazın kırmızısı;

Muhabbetler karışırken akşamın karasına,

Ansızın…

Nerden düşer aklına bilinmez;

Bir İstanbul hasreti nükseder.