Öyle Hassas, Öyle Narin, Öyle Kırılgan

Öyle hassas, öyle narin, öyle kırılgan

Öyle büyüleyici ki...

Belki ağlamaktır

Ağladıkça anlarsın

Anladıkça da ağlarsın

Gel seninle bir daha ağlayalım

Yaşanmışlara yaşanmamışlara

Bir de hiç yaşanamayacaklara...

Ağlamak Temizler yüreğimi

Ama cam kırıklarını temizlenmiyor ki!..

Şimdi ne kadar konuşsam boş

Senin için sıradan BİRİSİ olduğumu bilerek

Ne kadar da benden olduğunu anlatsam boş

Düşlerin en güzelinde çıktın karşıma

Düşlerin en güzelini en güzel yapan

Duruşun, bakışınla...

Söylesene ben bu kadar severken

Sen beni bu kadar BİRİSİ kabul ederken

Bir dahası olur mu bu düşlerin?

Şimdi al yalnızlığımı, suskunluğumu ört üstüne

"İncitir seven" diyenleri haklı çıkaracak kadar acıyla

Hüzne bulanmadan yaşanmıyor

Dünya değişiyor da

Yüreğimdekiler hiç değişmiyor

Bu yürek beni yüzsüz yapıyor

Her defasında BİRİSİ olmak

Cam kırıkları misali yüreğime saplanıyor

Ve ben!

Vazgeçip herşeyden

BİRİSİ olmayı kabul edecek kadar..