Önce Dal Eğildi Sonra Gül

Eyer atında , kalaminde kağıt

Diyeceğim böyle...

Tüllülerden dem tutan rengini hayatın

Sevgili dedik

Tuttuk elbet bir ucundan aşkın

Bir ucundan kirpiğine kaşına zarar getirtmeden

Kalbim , hayatım,

Hayatım..giy dedik şu beden bu denge tam sen

Gülüşü ince, şen şakraklığı alabildiğine şarkılık

İçmeden de anlayabilmelisin suyunu,

Es geçmeden de huyunu

Söz kesmiş idik ettiği şaraba..

Alır mısın, varır mısın ?

Sallanma dedik o ılık rüzgarları

Gün karanlığa kavuşmadan düş yoluna dediydik

Önce dal eğildi

Sonra gül

Ve her ikisi birden bir yastıkta

Korukları alacalara kucak saran hayatım..

Baharların bağrında neyi nasıl diyim..?

Sanki kendine soran mı var dı

Nice gitti, nerde kaldılardan

Kim giderdi harap yol yokuşlarına trenler sürene

Aşk geçmiş de yamacına yüreğimin

Öyle gelin kız olmuş tepeden tırnağa bahar.

Davet okuyup, lutfunu sunup

Düğününe çağırırken..

Seyfi Karaca..........Mayıs / 10