Ona Keza Haydi Haydi

Söz...

Bir kereye mahsus ve gayesi tek bir sebebe ilişkin

Söz bir kere söylenmişse,

Ağrısı damak damak çiğnenmiş yeminden

Yemin bir kere damla damla diyesini içmiş

Laf ,

Cümle donanıp bozulmamış dengesiyle sıralı sözlere

Meşk-i gönül safasından laf lafa açılmış insan...

İnsan ya lal, ya şaşkın

Hangisini koyup,

Hangisine sarılsam tutkunluğunu bilemediği

Yüzüne nasıl bakacağı utancıyla mahcup düşmeden bağrına insan

Her söylenen söz kendini taşıyacak dillerde sır açar

Her laf sözü sohbet olunan bağırlarda dosta post seren dillerde kip

Her gün kendi şafağında doğar

Her yağan yağmur kendi göğünde gözleri sulanmış bulut

Benzer kirpiklerden her bakış buğum kendi hayatına tiryaki

Her çığır aynı ana kuzusuna körpelenmiş çağları meleşerek

Her menekşe kendi moruna,

Kendi alına nesli gibi yar sevmişse karanfil

Tıpkı insan ...

O bir avuç kalbinden çiğ süzüp,

Gönül rahatlığıyla uçsuz bucaksızlara sığdırdığı

Yerin göğün kucakları gelişmeyen aşkıyla

Her insan hergün kendine doğar

O sonsuzluktan hergün, bir avuç sevgi yüreklenip ve her şiiir

Gönülden bir kere kanamış bir gülün rengiyle

Belki klavuzu olup geceye gündüze

Nice ölümsüz aşklar bezenip her edilmiş sözde

Nice sır kapıları açar kilit dikenler dağlısı yaralarıyla

Her şiir bir kere ve kendi meramına yazılır o yüzden

Hiçbirşeyle takası da yoktur velhasıl...

Münasiplisi aşktır sabah ile akşamın

Ve edilecek en büyük günahtır

Üstünde çalışılan fırça çekmeler gibi, damarına tersinden basıp

Ne kadar elleyip kendi kendince eylendiği keyfi saadetine

Kim ne kadar neresinden sündürür veya kurcalarsa

Hepten bulaşığa döner güneş, yağmur ve ışık..

Günü harab olur gökkuşağının hepten

Aşkın ve şiirinse

Ona keza haydi haydi

Seyfi Karaca........Haziran / 10