Ömrüm

Doğduğumda başladı, yolculuğun dönüşü

Ne bir an yavaşladı, ne oldu “u” dönüşü

Doğum, yaşam ve ölüm, yok geriye dönüşü

_____Zannetme ki dünyada rahat yaşar, ölürüm

_____Ah çeker yanar içim, vay ki bana vay ömrüm

Kâinatta sen nesin, söyle yerin nerdedir

Gerçek seni gizleyen, gözündeki perdedir

Koskocaman bu dünya gerçeğinde zerredir

_____Gökyüzüne bakınca, onca yıldız görürüm

_____Ah çeker yanar içim, say ki bana say ömrüm

Bir avuçluk toprakta, görürsün sonsuz yaşam

Birlikte devam buldu, “bir” le başladı yaşam

Bir Mevla’yı tanıdı, “O” n da buldu ihtişam

_____İman ettikçe Rab’be dedim kurban olurum

_____Ah çeker dolar içim, “Hay” ki bana “Hay” ömrüm

Hızla akan zamana, mümkün değil yetişmek

Ne yerinde an durur, ne mümkündür döndürmek

Esas kaynağa varıp, derya olup birleşmek

_____İçim taşıyor sanki çağlarken köpürürüm

_____Ah çeker coşar içim, çay ki bana çay ömrüm

Nerde nasıl bitecek, sonlanacak bilinmez

Bahta kazınan yazı, ömür bitse silinmez

Gidilecek son nokta, ha deyince gidilmez

_____Yolculuk başladı da, sona gidiyor günüm

_____Ah çeker sıkar içim, pay ki bana pay ömrüm

Her şey sonlu bitecek, umursamasa kimse

Bir mizan kurulacak, herkes fark edip bilse

Kalmayacak kıyıda kenarlarda hiç kimse

_____Nasıl geçer bilinmez, bundan sonraki ömrüm

_____Ah çeker yanar içim, kay ki bana kay ömrüm

Kabirde yatmak için yapılan telâşeler

Bir kefen kapmak için, dökülen şelaleler

Her bir nefis tadacak, bitince iaşeler

_____Musallanın üstünde, sergilenir her günüm

_____Ah çeker sorar içim, vay ki bana vay ömrüm

31.01.2008

Necati ŞİMŞEK

Ankara