Ölüme Yarın Yokmuş

Gitmeleri öğretmediniz bana

Hiç yaşatmadınızki ayrılığı

Uzakta bile olsam farketmedi

Hep uzandı bana elleriniz...

Herzaman bildim çok sevildiğimi

Ne söyledinizse yaptım harfiyen

Sorguamadan neden demeden

Şimdi vakit geldi toplan git diyorsunuz

Pılım pırtım ne varsa yükleyip sırtıma..

Oysa gerçek mutluluğu bulmuştum

Tamda yakalamak üzereydimki

Vakit kalmadı diyorsunuz,

Gitmeleri öğretmediniz bana

Bilmiş olsaydım bunu önceleri

Bu kadar ucuza harcamazdım günleri

Gitmelere yarın yokmuş işte

Yaşamak kadar yakınmış ölüm..

Topladım eşyalarımı çantama

Dünleride sığdırdım içine

Hiçte ağır değilmiş

Hazırım artık gitmeye...