Ölüme Dokunuş

Uğruna yandığım sevdam

Gün ağırlarken geceyi gözlerimde

Gümüşten yıldızlar düşer penceremin karanlığına.

Susarım dişlerim kanatırken hasretini

Susar yalnızlığım

Susar dudaklarım, dudaklarına.

Ve yokluğunun telaşlarında

Saatim gelmeyişlerinin dem vaktinde

Görmüyor musun

Ahraz bir yel savururken umutlarımı

Yaprağın can suyu çekiliyor sararan hüzünlerde

Zaman ihanet artık çalınmayan kapının sensizliğinde

Ve sen tenimde yangınsın yağmurun ateşten damlalarıyla.

Ah şu gecenin örselenmiş kederi gibi

Hiç bir sızı acıtmadı yüreğimi

Hiç bir ateş kavurmadı şimdi yandığım gibi

Gidişinin adım adım kıyametinde

Hiç bir veda busesi alnıma konmadı ecelim gibi

Düğümlendi nefesim kıpırtısız bir beden..

Seni hatırlatıyor bana, hayatla bu son elvedam

Senin kadar korkusuz,ve senin kadar acımasız

Bir hayal gelip oturur yastığımın ucuna

Gelme her gün gelişini gözlediğim gibi

Şimdi yüreğim gelmeyişlerine gebe

Beklemiyorum senli gün dönümlerini

Gri bir bulut gibi çekip gidiyorsun

Kaç kez sildim seni zihnimden kaç kez yazdım yüreğime

Çağırmıyorum hayalini korkup sığındığım gecelerde..

Gelme artık

Siliyorum hayatımdan adım adım senili izleri

Bir yıldız kayışında dokunuyorum ölüme ilk defa

Belki dağlarda sedef çiçekleri açacak

Belki bir ceylan su içecek bakışlarımdan

Umutlarım toz

Ruhum toz duman

Ve bedenim cüzzamlı bir ruhun iç çekişi

Ve ben sen gelsende gideceğim sevgili

Gideceğim sessizliğinden geçip

Yalnızlığın arka sokaklarından