Ölüme Alıştık Biz

Dert

Ölüme alıştık

Acılarla tanıştık biz

Her gecenin sabahında

Kapılarımızı kırıp hanemize girenler var

İsmimizi yazdılar

Resmimizi çektiler

Ellerimizi kelepçeleyip

Biz seçtirenleri, seçilenleri

Döve, söve, ite, kaka, sürükleyerek götürdüler

Baharı karlı

Yazları üşüyen

Zemherisi bitmeyen

Halkları daim kaygılı

Hep zulmü, zindanları olan bir ülkedeyiz biz

Bir sevdadır yüreğimizde

Büyüyene özgürlüktür gönlümüzde

Ayaklarımızda pranga elerimizde kelepçeler

Dağlarımızda, köylerimizde acı dolu nice anılar var

Beyler bizleri esir almakla asla tüketemezsiniz bu biline

En tozlu mekânlarda

Mataramızda zülâl sular

Her kayanın dibinde parçalanmışlığımız

Bedenlerimizde kızıl kan var üzerimize yağan ateş

Feryat, figanlar düştü yüreklere yaş dökülüyor gözlerden

Her an öfke kusanlar

Barışın yolunu tıkayanlar

Bebelere, çocuklara, analara kıyanlar

Eşitlik, kardeşlik, özgürlük için toprağa düşen şehit olur bizde

Esaret altına aldığınız bu millet bu halk sizden bir gün hesap soracak

Faşizm timsali

Zorun simgesi

Zifti karanlık olan

Şu zor düzende nicedir

Yaşamı bize haram kılan, halkları ezen

Külhan beyler

Patron, ağa, paşalar emperyalizme maşa olanlar

Duysunlar bizi, kızıl şafaktan görünen umut dolu bir ufuktur bize

Eğer ölüm özgürlük uğruna gelecekse bize hoş gelsin sefa gelsin.

Mehmet Çobanoğlu

18.01.2012

Yıldırım