Ölüm Dirim Günleri

Sözcükler yine

Işıltılı, şişman, ince, gülünç, acıklı

Kimi eski dost

Kimi kadın

Kimi yabancı.

Bunu ben yazmışım

Bunu da

İnanılır şey değil bunu da ben yazmışım.

Kantinde çay içerken konuşuyorum

Gilindre'de dam üstünde sesim dolaşıyor

Söylev yerindeki:

O da benim

Peki hangisi gerçek,

Gür ve binlerce

Binlerce akarsuya ulanacak olan.

İten güç hani?

Bu sözcükler gördüğüm taş yığınlarından

Okuduklarımdan, insan yüzlerinden

Boş ve anlamsız imgeler mi?

Çok az gördüm satırlarımın

Birini etkileyip sarstığını,

Gördüklerimin de çoğu esrimiş

Boşalacak yer arıyorlardı.

Türkülerim, doğrusu en çok beni değiştirdi,

Beni koşturdu peşlerinden

Elimden tutup bir yukarı çıkardı.

Arıyorum titreşimin kaynaklarını

"Güzel" demeden

"Kavga" demeden önce

Hangi demirin hangi candamarı kestiğini

Sesler değişik,

Anlam bağıl ve değişkenmiş

Olsun

Pıt pıt atan yüreğine inmek bir sürecin

Bütün bu çabalara değmez mi?

Ölüm-dirim günleri yaklaşıyor

Gövdemde gerginlik

En küçük halk birimlerinde kıpırdanmalar

Yönetenlerin beceriksizliği...

Türkülerim,

Ağır çamurlu çizmeler geçecek üzerlerinizden

Yarın, pasaklı mürekkep lekeleri diyecekleri size.

Bunlar beni elden ayaktan düşürmüyor.

Duyuyorum dağlardan, köşebaşlarından, koğuşlardan

Duyuyorum odalardan, ciplerden, ırmaktan

Duyuyorum dışımda insan yüreklerinden, dudaklarından

Zorlu ve engin bir çığlık yürüyor dudaklarıma.