Şiir • Bilinmiyor

Ölüm Bile Beni Avutmaz

Yazar / Şair

Fedai Güven
person

Belki de...

Hiç tanımadım seni

Yada Sen...

Tanıyamadın beni.

Oysa ki:

Hep masumdu yüreğim

Sevmek vazgeçilmez yanım

Çaresizlik ipim olsa gerek

Çektikçe ucu gelmeyen.

Hangi aşk korumuş ki,

İlk günkü tazeliğini?

Ve hangi sevda...

Kirlenmeden temiz kalmış?

Gözle görülmez bir set,

Girer sanki aramıza.

Sanadır yâr özlemlerim,

Susuzluğum yokluğuna,

Bütün aşklar tatlı başlar ya

Sonu çoğu kez hüsrân olan,

Verilen sözler, vaatler

Hep en başta hâni?

Sonra da unutulur,

Ne varsa sana dair,

ne varsa senle olan

Her şeyim dediğimiz...

Aslın da yalan!

Ben bağladıkça çözülen

Çözdükçe düğümlenen.

Ben dürüst oldum sana

Dürüst olduğunu sanarak,

Doğan güne sevinçle uyandım,

Seninle olacağımı umarak.

Gidersen yorgun olurum

Tek kalırım yarım,

Gidersen mutsuz,

Gidersen seri katil olurum

İyi niyetini öldüren.

Kanayan bir yara kalır,

Ben bastırdıkça pamuğa,

kırmızı renk veren...

İyleşmeyen yaraya.

Saatler akmaz,

Zaman durmaz,

Gidersen ecelim olur,

Ölüm bile beni avutmaz.

"Belki de..."

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...